Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Δεν φταίει η ατυχία που δεν σηκώνεις κεφάλι.....η αχαριστία σου ευθύνεται!!!!!






Παραπονιέσαι…..

Πως στην δύσκολη περίοδο…..

Δεν  έχεις κανέναν  δίπλα σου…

Και αυτό σε πονάει…

Περισσότερο απ’ όλα!!!!

Κοιτάζουν όλοι τον εαυτούλη τους….

Χωρίς να νοιάζονται καθόλου….

Πόσο άσχημα αισθάνεσαι!!!!

Ωραία  τα λες……

Μα έλα……

Που σε ξέρω!!!!!!!

Τα ίδια υποστήριζες……

Όταν ζήτησες την βοήθεια μου!

Δεν στην αρνήθηκα!!!!

«Βούτηξα» στο πρόβλημα σου…..

«Δίνοντας» την ψυχή μου να το λύσεις!!!!

Δεν ήμουν υποχρεωμένη…..

Αλλά ήθελα το ίδιο….

Να κάνεις στην θέση μου!!!!

Παρακαλούσες τον Θεό…

Να μου ανταποδώσει…

Αυτό το καλό….

Και εσύ…..

Θα  βοηθούσες σε ότι ήθελα!!!!

Δεν ήξερες πώς να με ευχαριστήσεις…..

Για τον χρόνο που «έκλεβα»…..

Από την δουλειά και την  ξεκούραση μου….

Αναγνωρίζοντας  παράλληλα  την υπομονή…..

Να ακούω διαρκώς τα ίδια πράγματα!

Επαναλάμβανες …..

Πόση ευγνωμοσύνη ένοιωθες….

Που ενώ δεν σου όφειλα τίποτα…

Εντούτοις δεν γύρισα την πλάτη….

Όπως έκαναν……

'Οσοι  είχαν ευεργετηθεί από σένα!!!!

Ορκιζόσουν….

Πως δεν θα το ξεχνούσες  ΠΟΤΕ……

Και ζητούσες συγνώμη…..

Που «φόρτωνες» με παραπάνω προβλήματα…..

Την καθημερινότητα μου!!!!

Μου χρωστούσες χάρη…

Γιατί ουδέποτε ενοχλήθηκα….

Από την συνεχή επικοινωνία που επιζητούσες….

Ενώ έπρεπε……

Να καλύψω ταυτόχρονα…..

Τις τρέχουσες υποχρεώσεις μου!!!!!

Μόλις λοιπόν……

Πίστεψες πως…..

Ξεπέρασες το πρόβλημα……

Εξαφανίστηκες!!!!!!!

Όχι μόνο……

«Ξέχασες»  τα μεγάλα λόγια……..

Αλλά φρόντισες…..

Με τον καλύτερο τρόπο…..

Να αποδείξεις…..   

Πως δεν διαθέτεις στάλα  φιλότιμο!!!!!

Δεν θέλησες……

Να τηρήσεις ούτε καν  τα προσχήματα…..

Αποχωρώντας με τακτ!!!!!

Ας είναι!

Δεν με πείραξε καθόλου!!!!!!

'Επαψα προ πολλού……

Να επηρεάζομαι αρνητικά

Από τέτοιου είδους συμπεριφορές!!!!!

Ομολογώ…..

Πως δεν ήταν καθόλου εύκολο…

Στην αρχή……

Να διαχειριστώ τόσο θράσος μαζεμένο!!!!

«Πόναγε»  η ψυχή μου……

Σε τέτοιο σημείο…..

Που σκέφτηκα κάποια στιγμή…..

Να κλείσω εντελώς την «πόρτα»…

Σε οποιονδήποτε ζητούσε βοήθεια!!!!!

Δεν ήμουν υποχρεωμένη….

Να μοιράζομαι το πρόβλημα του…..

Και στο τέλος……

Όχι μόνο……

Να μην ακούω  «ευχαριστώ»…..

Αλλά να κομπάζει κιόλας……

Πως με χρησιμοποίησε!!!!

'Υστερα όμως…..

Από ωριμότερη σκέψη….

Το βρήκα  ανεδαφικό!

Αν ο επόμενος…

'Ηταν καλός άνθρωπος…..

Δεν ήθελα  να πληρώσει τα σπασμένα…..

Των προηγούμενων…..

Επειδή μου επέβαλλαν με τον τρόπο τους…..

Να καταντήσω σαν και δαύτους!!!!

Αποφάσισα λοιπόν…..

Να κάνω αυτό που νοιώθω…..

Θωρακίζοντας όμως τον εαυτό μου..…

Για να μην πληγώνομαι!!!!!

Θεωρούσα λοιπόν …..

Από την αρχή δεδομένη την αχαριστία!!!!

Δεν περίμενα άλλη συμπεριφορά!!!!

Εύλογα…..

Θα αναρωτηθείς……

Μα πόσο δυνατή είσαι που  αντέχεις……

Κάτι τόσο ψυχοφθόρο;;;

Σου απαντώ……

Πως με τα χρόνια……

Ευτυχώς……

Απέκτησα την πείρα…

Να καταλαβαίνω αμέσως…..

Σε μια-δυο μέρες το πολύ……

Με τι άνθρωπο έχω να κάνω!!!!!

Όχι……

Δεν είμαι πιο έξυπνη από σένα!

Απλά…..

Δίνω την δέουσα σημασία στις λεπτομέρειες……

Που εσύ…..

Προσπερνάς!!!!

Όταν ο άλλος βρίσκεται «μέσα» στο πρόβλημα……

Ανοίγεται πολύ περισσότερο…..

Απ’ όσο πιστεύει!!!!

Δεν μπορεί να κρυφτεί….

Γιατί πρέπει να σου εξηγήσει τα πάντα…

Με σκοπό να τον βοηθήσεις!!!!

'Ετσι αναγκάζεται ….

Να ομολογήσει το σκεπτικό του!

Την φιλοσοφία…

Και την στάση ζωής που έχει υιοθετήσει!!!!

Με μια λέξη……

«Ξεγυμνώνεται»!!!!!!

'Αρα λοιπόν…..

Γνωρίζω με τι άτομο έχω να κάνω!!!!

Δεν με εκπλήσσει  το παρακάτω!!!

Με δικαιώνει!!!!

Δεν αποχωρώ όμως!!!

Από την στιγμή……

Που ο Θεός τον έστειλε στον δρόμο μου…..

Οφείλω να του σταθώ μέχρι τέλους…

Χωρίς δεύτερη σκέψη!!!!

Είναι απαγορευτικό……

Να τον εγκαταλείψω στα μισά!!!!

Από κει και πέρα…

Ας κάνει ότι θέλει!!!!!!

Αυτό επιτάσσει η συνείδηση….

Και η ψυχή μου….

Για να βρίσκονται σε αρμονία…..

Προσφέροντας γαλήνη…

Η οποία είναι η πηγή της δύναμης μου!!!!

Δεν διακινδυνεύω λοιπόν…

Επ’ ουδενί…..

Να την διαταράξω!!!!

Οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό……..

Φαντάζει ασήμαντο!!!!!

Δεν σου κρύβω…..

Πως χαμογελώ ακούγοντας…..

Να ξεστομίσουν με στόμφο τόσα «κούφια» λόγια…..

Νομίζοντας  πως δεν καταλαβαίνω…..

Πόσο  ψεύτικα είναι!!!!

Δεν αντιλαμβάνονται τι εννοώ….

Όταν επαναλαμβάνω….

«Μην λες μεγάλες κουβέντες! Είναι ανώφελο!»

Θεωρώντας πως  με δουλεύουν!!!!

Διαπιστώνουν βέβαια…

Πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει……

Όταν στην επόμενη δυσκολία…

Η, ψυχολογικό αδιέξοδο που βρίσκονται…..

Με θυμούνται πάλι……

Αλλά δεν επιθυμώ…

Καμία επαφή περαιτέρω!!!!

Απολύτως…..

Καμία όμως…

Και το δείχνω ξεκάθαρα!!!!

Το αστείο είναι ότι τότε….

Ζητάνε και τα ρέστα από πάνω!!!!

Αν τους υπενθυμίσω την ανεπίτρεπτη…..

Εξαφάνιση τους……

Γίνονται κακοί……

Περιπαιχτικοί….

Είρωνες……

Υποστηρίζοντας……

Πως ΕΓΩ φταίω που δεν τους αναζήτησα……

(Για φαντάσου!!!!!!!!!)

Και ως εκ τούτου…..

Θίχτηκαν…..

Αποφασίζοντας να μην με ενοχλήσουν!!!!!!

ΤΩΡΑ όμως…..

Που με χρειάζονται πάλι…..

Δεν τους πειράζει…

Που ενοχλούν……

Ότι ώρα και να ‘ναι!!!!

Βλέπεις……

Η «ευγένεια», η «ευαισθησία»……

Και η «διακριτικότητα» τους…..

Είναι μετακινούμενες!!!!!!

Πηγαινοέρχονται ανάλογα….

Με την ψυχολογική τους κατάσταση!!!!

Τους «επιστρέφω» λοιπόν…..

Το περίσσιο θράσος τους….

Δίνοντας την ευχή…..

Να είναι καλά….

Αφού δεν αξίζει…..

Να χαλαλίσω λέξη παραπάνω!!!!

Δεν  πρόκειται να καταλάβουν!!!!  

Από την στιγμή…..

Που το ψέμα «κυλάει» στο αίμα τους….

Προσπαθώντας να καλύψουν…

Τα πάντα με αυτό…..

Είναι πασιφανές……

Πως δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα!!!!

Είναι αδίστακτοι!!!!!!

Παρ’ όλο που βλέπουν…

Ότι δεν στεριώνουν καμία σχέση…

Είτε ερωτική, είτε φιλική….

Δεν αλλάζουν με τίποτα νοοτροπία!!!!

'Ολοι τους χρωστάνε!!!!!

Αν λαθέψει κανένας…..

Να τους δώσει περισσότερα…..

Θεωρούν πως δεν τους κάνει χάρη!!!!!

Το αξίζουν……

Με τέτοιο «μεγαλείο» που διαθέτουν!!!!!

Δεν  εκτιμούν τίποτα……

Γι’ αυτό στο τέλος……

Χάνουν τα πάντα!!!!!

'Εχουν «τυφλωθεί» τόσο πολύ…

Από το «σκοτάδι» τους……

Που δεν κατανοούν πως….  

Η αχαριστία…..

Δεν συγχωρείτε με τίποτα!!!!!

Ούτε το ψέμα…….

Το οποίο δεν ανέχομαι!!!!

Είναι  πάνω από τις δυνάμεις μου!!!!

Με αποσυντονίζει σε τέτοιο σημείο….

Που χάνω ακόμα και τον εαυτό μου!!!!!!!

Δεν το αντέχω…..

Οποιοδήποτε όφελος και αν  παρουσιάσουν…..

Ως δέλεαρ!!!!!

Μεγαλύτερο από την ηρεμία…

Της ψυχής μου……

ΔΕΝ υπάρχει!!!!!

Μου έχουν προτείνει  δεκάδες φορές…..

Να ασχημονήσω…..

Με απολαβή τόσα κέρδη…..

Που άλλοι για ένα χιλιοστό…..

Από αυτά…..

Θα σκότωναν!!!!!!

Κατάλαβα όμως πολύ νωρίς….

Γιατί το βίωσα….

Πως ότι κάνεις σε αυτή την ζωή…..

ΠΑΝΤΑ……

Επιστρέφεται!!!!!

Ακολουθώ λοιπόν πιστά…..

Την συνείδηση και την καρδιά μου….

Χωρίς να περιμένω…

Τίποτα από κανέναν!!!!!

Και το εννοώ!!!!!!!

Ελάχιστοι…..

Απ’ όσους γνώρισα στην πορεία…..

Μετρημένοι στην παλάμη του ενός  χεριού…..

'Ηταν αληθινοί!!!!!

Οι υπόλοιποι…..

Με θυμόντουσαν στην δυσκολία…..

Μόνο που τότε…

Τους είχα ξεχάσει εγώ!!!!

'Ετσι…..

Συνεχίζω να αντιδρώ!!!

Ούτως ή άλλως….

Χειρότερη τιμωρία…

Από την ερημιά και την μοναξιά…

Που επιβάλλουν οι ίδιοι στον  εαυτό τους…..

Δεν υπάρχει!!!!!!

Δικαίωμα τους!!!!!

Τους αγνοώ!!!!!

Οτιδήποτε χρειάζομαι…..

Στρέφω το βλέμμα στον ουρανό…..

Και ευχαριστώ τον Θεό….

Που μου το προσφέρει απλόχερα!!!!

Ουδείς…….

Μπορεί να μου στερήσει ότι δικαιούμαι!!!!

'Οσο γι’ αυτούς…..

Που ξεπληρώνουν το καλό…..

Με ατιμία…….

Περιμένοντας με αυτό τον τρόπο….

Να ζήσουν όσα επιθυμούν…..

Ας μάθουν…..

Πως η ευτυχία δεν χαρίζεται ποτέ…..

Στους αχάριστους….

Στους ανόητους και στους…….

«Λίγους»!!!!!!!!!




   

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Το ψευδώνυμο του ψεύτη είναι.....αναποφάσιστος!!!!!






Ζεις…..

Μέσα στην ανασφάλεια!!!

Ο άνθρωπος που έχεις επιλέξει….

Μπαινοβγαίνει στην ζωή σου….

Αποφεύγοντας να δηλώσει….

Τι θέλει ακριβώς…

Από σένα!!!

Κάθε φορά που επιμένεις να ξεκαθαρίσει την θέση του……

Σε κατηγορεί ότι τον πιέζεις…

Να πει πράγματα για τα οποία…

Δεν είναι ακόμα σίγουρος!!!

Η προσπάθεια  να καταλάβει…..

Πως με την αβεβαιότητα…..

Είναι αδύνατον…..

Να αναπτυχθεί μια υγιή σχέση….

Καταλήγει πάντα σε καυγά…..

Με μοναδικό υπαίτιο……

Εσένα!!!!

Ρίχνει πάνω σου όλες τις ευθύνες….

Για οτιδήποτε αρνητικό συμβαίνει…

Και όταν στριμωχτεί…….

Κάνει  θεαματική έξοδο…..

Τάχα μου για να ηρεμήσει…..

Μέχρι…

Να εμφανιστεί πάλι…

Σαν να μην συμβαίνει τίποτα!!!!

Απαιτεί  μάλιστα ….

Να του φερθείς με στοργή και αγάπη…..

Μια και σου κάνει την χάρη…..

Να επανέλθει…..

Αφού η στάση σου δηλώνει πως….

Μαζί δεν κάνετε και χώρια δεν μπορείτε!!!!

Βλέπεις…..

Δεν του κλείνεις την «πόρτα» κατάμουτρα….

Να καταλάβει……

Πόσα απίδια χωράει ο σάκος!!!!!

Μήπως εννοήσει επιτέλους…

Πως η πραγματικότητα απέχει παρασάγγας…..

Από αυτό που φαντάζεται!!!!!

Τουναντίον…..

Τον αφήνεις να κανονίζει την ζωή σου…..

Όπως τον βολεύει…..

Με αποτέλεσμα κάθε φορά…..

Να σε πληγώνει  περισσότερο….

Από την προηγούμενη!!!!

Όχι γιατί κάνει κάτι χειρότερο!

Ούτως ή άλλως…

Δεν έχει πιο κάτω!

Απλά νομίζεις…..

Πως επέστρεψε επειδή του έλειψες…..

Καταλαβαίνοντας την αξία σου!!!!

Τόσο σου κόβει!!!!!

Προσμένεις…..

Να έχει αλλάξει χαρακτήρα…..

Για  να ζήσεις επιτέλους…..

Τον μεγάλο έρωτα που λαχταράς!!!!!!

'Ονειρα θερινής νυκτός!!!!

Ακόμα να εμπεδώσεις….

Πως ο άνθρωπος…

ΔΕΝ αλλάζει!!!!!

Σ’ αρέσει, δεν σ’ αρέσει……

Αυτή είναι η πραγματικότητα!!!

Αδυνατεί να έχει απέναντι σου….

'Εστω και την στοιχειώδη καλή συμπεριφορά…..

Αφού.....

Πρόκειται…..

Για  έναν κοινό ψεύτη….

Που δημιουργεί εξεπίτηδες κλίμα αβεβαιότητας…..

Καλύπτοντας  έτσι την ανευθυνότητα….

Να «παίζει» διαρκώς μαζί σου……

Μέχρι να βρει…

Αυτό που θέλει!!!!

Γι’ αυτό…..

Δεν σε σέβεται…….

Ούτε τον απασχολεί να σε καλύψει…..

Συναισθηματικά!

Σε λογίζει….

Ως παρένθεση στην ζωή του…

Που θα κλείσει αμέσως….

Μόλις συναντήσει κάποιον……

Αντάξιο του!!!!

Σε υποτιμά….

Σε υποβιβάζει…..

Εφόσον…

Η μεγάλη ιδέα που έχει για τον εαυτό του….

Τον κάνει να πιστεύει…..

Πως του ανήκει ολάκερος ο κόσμος….

'Εχοντας ως κέντρο..…

Φυσικά……

Την αφεντιά του!!!!!

Ακόμα και  την παραμικρή αμφιβολία να είχε…

Η δική σου ηττοπαθή στάση….

Επιβεβαιώνει περίτρανα…..

Πως ο «βασιλιάς»…..

Ορθώς πράττει ότι του «καπνίσει»……

Απαιτώντας πλήρη υποταγή…

Από τους «υπηκόους»!!!!!

Αυτή την εικόνα δίνεις…..

Μόνο και μόνο……

Γιατί  αφήνεις…

Κάθε  «παράσιτο»……

Να τρέφεται και να αναπτύσσεται…

Εις βάρος σου!!!!!

Σε  κάνει ψυχολογικά «κουρέλι»…..

Και αντί να επαναστατήσεις….

Στέκεις στωικά απέναντι του….

Περιμένοντας……

Να ανατείλει ο ήλιος…

Από την δύση!!!!!!

Τόσες είναι οι πιθανότητες…..

Να καταλάβει την τραγικότητα του…..

Ο συγκεκριμένος…

Αλλάζοντας  γραμμή πλεύσης!!!!

Γνωρίζω πως μεγάλωσες…..

Και  τα κουράγια σου πλέον…

'Εχουν  λιγοστέψει……

Με συνέπεια κάθε καινούργιο ξεκίνημα….

Να σου φαίνεται βουνό!

Όμως  η παραμονή….

Δίπλα σε δαύτον……

Σε εξαντλεί ολότελα ψυχικά…..

Σε  σημείο….

Που όχι μόνο δεν  μπορείς να σηκωθείς…

Από τα πατώματα……

Αλλά δεν είσαι  ικανός….

Ούτε  να δώσεις το χέρι σου…..

Αν παρουσιαστεί κάποιος ήρωας……

Που θελήσει να σε βοηθήσει!!!!!

Τι είναι λοιπόν προτιμότερο;;;;

Να γατζώνεσαι από έναν παλιάνθρωπο……

Που σε σπρώχνει καθημερινά στον «γκρεμό»…..

Η, να μαζέψεις όση δύναμη…

Σου απομένει….

Και να σταθείς πάλι….

Στα πόδια σου……

Κερδίζοντας πίσω τον αυτοσεβασμό σου;;;;;;;

Μόνο έτσι μπορείς…..

Να προσδοκάς….

Αυτό που πραγματικά αξίζεις…..

'Εχοντας δικαίωμα στην χαρά!!!!

Ισχυρίζεσαι με μεγάλη ευκολία…..

Ότι δεν πρόκειται να σου συμβεί…..

Το καλό……

Προβάλλοντας δεκάδες ανόητα επιχειρήματα!!!!

Πότε…..

Την ηλικία που έχεις…

'Αλλοτε….

Την τύχη που σε κοντράρει….

(σιγά μην σου ξέφευγε η ευκαιρία να της τα «φορτώσεις»….)

Ακόμα…..

Και την οικονομική κρίση, επικαλείσαι…..

Προκειμένου να πείσεις!!!!!

Λες…..

Και για να  δείξει..…

Κάποιος  καλοσύνη…..

Ζητάει να ανοίξεις το πορτοφόλι σου!!!!!

Μέχρι εκεί φτάνει….

Η αρνητικότητα που σε χαρακτηρίζει……

Επειδή τελικά…..

Απαξιώνεις τελείως τον εαυτό σου!!!!

Μην εκπλήσσεσαι….

Που στο λέω!!!!

Κοίταξε βαθιά μέσα σου…..

Και αν είσαι ειλικρινής….

Θα το παραδεχτείς!!!!!!

Θεωρείς πως είσαι άχρηστος…..

Ανίκανος…

Να ζήσεις οτιδήποτε όμορφο!!!!!

Αυτομαστιγώνεσαι…..

Για τα λάθη των άλλων…..

Που δεν ευθύνεσαι…….

Αλλά δεν σε ενοχλεί…..

Που σφυρίζεις αδιάφορα…..

Όταν πρόκειται  να διορθώσεις τα δικά σου!!!!!

Κατάφερες….

Να κάνεις τον  εαυτό σου…..

Από τον καλύτερο  «φίλο» που έχεις….

Τον πιο σκληρό «αντίπαλο»!!!!!

Εξωπραγματικά απίθανο!!!!!!!

Πως θέλεις λοιπόν……

Να σε σεβαστούν;

Είναι δυνατόν να μην είσαι συγκροτημένο άτομο…..

Και να απαιτείς ανάλογη συμπεριφορά;;;;

Ο στίχος…..

«Αλλά θέλω κι άλλα κάνω»…..

'Εγινε μια φορά σουξέ!!!

Δεύτερη…..

'Οσο και να το προσπαθήσεις…..

Δεν πρόκειται!!!!!

'Ενας «ωραίος» άνθρωπος…

Επιθυμεί  να έχει δίπλα του…

Κάποιον που του μοιάζει!!!!

Η μεμψιμοιρία…..

Η κλάψα…..

Η ηττοπάθεια……

Τον απομακρύνουν!!!!

Μην περιμένεις ….

Να «θυσιάσει» την χαρά…..

Για το δικό σου ατελέσφορο!!!!!

Ούτε να κατανοήσει…..

Την ηθελημένη άρνηση…..

Να δεχτείς οτιδήποτε θετικό!

Απαγόρευσε επιτέλους…..

Στον κάθε τυχάρπαστο….

Να σου «κλέβει» την ευτυχία…..

Γιατί δεν μπορεί να την «αγγίξει» ο ίδιος!!!

Απαίτησε….

Να βιώσεις….

Ότι πραγματικά επιθυμείς….

Απορρίπτοντας την τρέλα…

Που "πουλάει" ο καθένας για δικό του όφελος!!!!

Παρέκαμψε την «λογική»…..

Που «σκοτεινιάζει» τον εσωτερικό σου κόσμο…..

Και εμπέδωσε….

Πως η ζωή είναι…….

ΜΟΝΟ…..

Συναίσθημα!!!!!

Την «νοιώθεις»!!!!!!!

Δεν την καταγράφεις!!!!!!